Ben Böyle Yaparım İşte!

Köy meydanında sabah erken saat… Herkes kahvesini yudumlarken, Ramazan ağabey yine yüksek sesle böbürlenmektedir. “Ben böyle yaparım işte!” diye bağırır, çünkü kimse onun kadar hızlı odun kesemez, kimse onun gibi imeceye neşe katamaz! Gençler alttan alır ama içten içe bir yarış başlamıştır. Günün sonunda odun değil, kahkahalar yığılır meydanın ortasına. Herkes yorgun ama keyiflidir — çünkü köyde hayat bazen küçük bir iddiayla, bazen de büyük bir gülüşle güzelleşir.