Evde her zamanki gibi sessizdi. Üvey annem mutfaktan çıkıp odama geldi, kapıyı arkasından kapattı. “Bugün işi bitireceğiz” der gibi bir bakışı vardı. Önce konuştu, sonra yakınıma oturdu. Eli bacağıma uzandı, yavaşça yukarı çıktı. Ben ne diyeceğimi bilmezken o pantolonumu indirdi. Yarrakı eline aldığında gülümsedi, sonra eğilip ağzına aldı. Bir süre emdikten sonra ayağa kalktı, eteğini sıyırdı ve üzerine oturdu. Yavaş yavaş indi, nefesini tutarak hareket etmeye başladı. Yatak gıcırdıyor, evin diğer odalarından ses gelmesin diye ikimiz de kısık sesle inliyorduk. Ara sıra kapıya bakıyor, sonra yine birbirimize dönüyorduk. Bitince yanımda uzandı, saçımı okşadı. Hem yasak hem de inanılmaz derecede yakın hissettiren bir an.

Yorumlar kapatılmış.